Reactie Vera op blessure en afmelding EK

Zoals een aantal van jullie weten heb ik al een paar weken last van mijn linkervoet. Ik dacht eerst dat het overbelast en geïrriteerd was en daar heb ik gewoon met gesprongen. In de ochtenden en na de training kon ik eigenlijk niet meer lopen van de pijn, dus werd besloten om een week rust te nemen.

Vorige week heb ik een hele week niet de belasting opgezocht en het ging, op wat opstartprobleempjes in de ochtend, eigenlijk beter. Afgelopen week waren we met de Nederlandse selectie op trainingsstage in Nijmegen en daar wilde ik weer een beginnetje maken met springen. Rennen voelde nog steeds niet helemaal normaal en bij een van de eerste afzetten voelde ik een flinke steek en was ik meteen weer bij af. Ik had weer zoveel pijn dat die ene week rust voor mijn gevoel voor niks was geweest. De fysio van de bond heeft toen getest maar kon van de buitenkant niet bedenken wat het zou kunnen zijn. Voet was niet dik, niet blauw en veel telefoontjes met de sportarts verder kon ik donderdag naar het ziekenhuis in Ede – Wageningen terecht voor een mri, ct-scan en foto.

Donderdagavond kreeg ik van de medische begeleiding te horen dat ze een lijntje zagen bij een van de middenvoetsbeentjes maar dat het nog geen breuk was, omdat de EK al begin april is, wilde de sportarts dat Dr. Kerkhofs van het AMC in Amsterdam (die mij eerder geopereerd heeft) de beelden nog zou beoordelen zodat we een plan konden maken richting de EK. Al snel kon ik bij Dr. Kerkhofs terecht. Hij had de beelden bekeken en ging nog een aantal testjes doen. Hij vond het namelijk wel een ‘groot gebied’ waar ik last had.

Na overleg met nog een andere arts kreeg ik het volgende nieuws te horen: toch wél een stressbreuk en 2 losse botjes die eruit moeten. Een los botje drukt op het breukje waardoor de fractuur steeds verder breekt als ik die verder ga belasten en het andere botje is waarschijnlijk een afbrokkeling van het breukje. Dr. Kerkhofs weet precies hoe hij het met een operatie kan oplossen dus die gaat zo snel mogelijk plaats vinden. Dinsdag word ik gebeld door het AMC. Hopelijk weet ik dan meer.

Ik baal natuurlijk heel erg dat ik de EK ga missen. Revalidatie duurt naar verwachting maximaal drie maanden, misschien iets korter omdat het breukje nog klein is. Gelukkig komt het belangrijkste toernooi van dit jaar, de WK, in oktober niet in gevaar. Daar wil ik mij met het Nederlandse team kwalificeren voor Tokio 2020.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top