Weblog Aito Köster

Na  het  behalen van de  vijfde  Nederlandse titel  is  het  alles  behalve rustig  geweest. Vlak na het NK werd  ik alweer  verwacht  in Papendal om daar  me voor te  bereiden op de  trip  naar Thuringen. Deze  wedstrijden stonden waren in het  historische  deel van de  prachtige  stad  Thuringen. De sfeer was  goed  en er  was  behoorlijk wat  publiek op afgekomen. Mijn tegenstander  was  een Duitse  bokser  die  iets  kleiner  was  en eigenlijk meer  het  offensief  zocht  zonder  daarbij goed  te kijken. Dit  maakte  voor  het  voor  mij makkelijker  om de  aanvallen te  pareren met  counterstoten die  veel al punten opleverde . Ik kwam naarmate  de  partij vorderde  steeds  beter  in mijn ritme  en was  overtuigend de  betere  bokser  in iedere  ronde. De einduitslag  was  dan ook unaniem voor mij. Mooi detail was dat  ik alle juryleden had  overtuigd  om mij uit  te  roepen tot de  beste  bokser  van de  avond  De daarbij behorende  stijlprijs  ging  dan ook mee  naar  Weert. Op zondagmiddag  thuis aangekomen was  er  de  rust die  ook de  maandag  nog  nodig was  om goed  te  herstellen.

De dagen erna  heb ik getraind  om scherp te  blijven en mijn gewicht  op niveau te  houden. Snel daarna was  het  weer  tijd  om mijn spullen te  pakken om me  weer  te  melden op Papendal, de interlandwedstrijd  in Lubeck stond  op de  planning. In Lubeck stond  er  een ander  kaliber  boksers  klaar  om de  strijd  met  ons aan te  gaan. De accommodatie was  goed en ik deelde  de  kamer  met  een teamgenoot  van van Team NL. De tegenstander  was  een ervaren bokser  die  meer  dan 100 wedstrijden er  op had zitten. Ik merkte  dat  ik niet  in de  wedstrijd  kwam en te  passief  was  in de  counter  en ook niet  voldoende  initiatief  nam om de  partij op momenten over  te  nemen. De uitslag was  dan ook geheel terecht  in het  voordeel van mijn tegenstander. Mooi details  was  om te  horten dat  hij volgend  jaar  de  stap naar  de  Bundes liga  ging  maken wat  het  hoogste  boksniveau  in Duitsland  is. Dus  verloren maar  wel van een goede  bokser  die  al op een hoger  niveau  staat.
Thuis  aangekomen op zondag  stond  pakjesavond  op het  programma. Lekker  eten en gedichten voorlezen die  bol stonden van de  gedragingen die  mijn familie  moet  ondergaan in hun leven met  mij Dat  lezende  moet  ik toegeven dat  ik niet  altijd  het  zonnetje  in huis ben op weg  naar  belangrijke  wedstrijden  dat  maakt  dat  ik altijd  veel respect  heb voor  mijn naasten die  hier  toch mee  om moeten gaan.

Windmill-team is de  laatste  wedstrijd  officeel van dit  jaar  Tegenstander  voor deze  interland  was Colonia uit Köln. Deze  wedstrijdgroep was  aangevuld met  bokser  uit de  gehele  deelstaat  Nord  Rhein Westfahlen. Deze  tegenstander  stond  met  ons  bovenaan op de  ranking  voor de  titel echter  hadden ze  al veel meer  punten verzameld. De voorbereiding er  naar  toe was  nog  een keer  intensief  waarbij het  me  moelijker  lukt  om een goede  balans te  vinden tussen trainen in Eindhoven bij mijn club, trainen in Weert  met  Hans  Truijen en mijn werk waar  de  uren gelukkig  uitgebreid  worden. Het  studentenleven wat  me  meer  tijd bood  is  voorbij en ik moet  een andere  balans zoeken. De interland  stond  gepland in Appingedam. Juist  daar  helemaal boven in  340 km enkele  reis. Deze  reis was  dan ook al  vroeg  in de  middag  waarbij ik pas  om 21.30u de  ring  in kon  stappen.

Op voorhand  was  er  de  presentatie van beide  landen met  volksliederen en de  persoonlijke  kennismaking  in de  ring met  je  tegenstander. Deze  partij verliep in de  eerste  ronde na  wat  aftasten eigenlijk wel goed  Ik scoorde  treffers  met  name  met  mijn voorhand.  Het  gevoel na  de  eerste  ronde  was  dan ook dat  deze  naar  mij toe was  gegaan. De tweede  ronde  kwam de  snel op zijn benen boksende  Duitser  veelvuldig  naar  oren en scoorde  ook enkele treffers  . In deze  ronde  had  ik moeite  met  het  pakken van de  juiste  stootafstand waardoor ik wat  vaker over  mijn tegenstander  heen stootte. De derde ronde  ging  beter  en ik vond  dat  ik meer  zuivere  treffers  maakte  dan mijn tegenstander.

De laatste  minuut  kwam een onophoudelijk offensief  van hem waarbij ik goed  in de  dekking stond. Uitslag  zou in de  beleving  van de  trainers  in onze  hoek  en ook de  rest  van de  zaal leek voor  mij te gaan. Hoe anders  was  het toen de  jury  de  Duitser  als winnaar  uitriep. De  Duitse  hoek was  erg blij echter  net  zo verrast  met  de  uitslag. Ik was  teleurgesteld  in de  uitkomst  maar  ook in over  het  feit dat  ik de  jury ruimte  heb gegeven om te  twijfelen  Dit  betekent dat  ik geen verzwakkingen kan hebben in de  rondes  en meer  constant  moet  blijven boksen vanuit het  strijdplan.

Terugblikkend  op 2016  is de  conclusie dat  het  een te  wisselvallig jaar  is  geweest  met  blessures  -verliespartijen die  onnodig  waren en ook succes met de  Nederlandse  titel. Wisselvalligheid waar  je  zelf op onderdelen niets  aan kan doen en op sommige  aspecten het  juist  wel bij je zelf  moet  zoeken. Dit  zal ik ook zeker  gaan doen de  komende  tijd.
De ondersteuning  van Gaan voor Goud  is  alles  behalve  wisselvallig  geweest  en is  voor  mij alleen maar  beter  geworden. Waarvoor  dank!

Aandachtspunt voor 2017  is  ook een stukje de  communicatie  van mij naar  de  stichting om hen en de  sponsoren tijdig  te  informeren over  mijn wedstrijdplanning en de  andere belangrijke zaken. Iedereen die betrokken is  bij Gaan voor Goud  en met  name de  bestuursleden bedankt  voor jullie steun en geloof  in mijn toekomst  als  topsporter.

Aito

4 reacties op “Weblog Aito Köster”

  1. Hmm is anyone else encountering problems with the images on this blog loading?
    I’m trying to find out if its a problem on my end or if it’s the
    blog. Any responses would be greatly appreciated.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top