Weblog Loïs Pagie

LOIS2In de meivakantie staat de trainingsstage in Berlijn op de planning. Met een grote groep -18 jaar judoka’s , in een busje op weg naar Berlijn. Samen met nog een aantal Nederlandse clubs slapen we in een hotel in de buurt van de sporthal waar de trainingsstage plaats gaat vinden. Iedere training worden we gebracht met het busje, dit is echt een feestje. De jongens en meiden trainen apart, dus een busje vol met meiden en muziek. Je kan het al raden denk ik. Het is een leuke groep meiden.

De trainingen zijn zwaar, ze bestaan uit een eigen warming-up van 15 min. De andere 1,5 uur zijn we vooral aan het sparren. Zowel staand als op de grond. Dat weekend was er al een Europacup waar deze trainingsstage aan verbonden was. Er liepen dus veel goede judoka’s rond.

Ik ben een groot fan van trainingsstage, hier hoef ik niet na te denken, ik ken de meeste judoka’s niet heel goed. Hierdoor kan ik vrij judoën en maak hier veel punten mee. Ik gooi de ene judoka naar de andere vol op haar rug, het gaat echt top! Wel merk ik dat er pijntjes beginnen te komen: schenen vol met blauwe plekken door de schoppen, vingers die kapot gaan door gripping van de judopakken, geschuurde nekken ook van de judopakken en ga zo door. De laatste 2 trainingen zit ik er mentaal/fysiek aardig doorheen. Ik merk dit terug in mijn judo. Toch heb ik 5 trainingen vol gemaakt en ben erg tevreden over mijn eigen judo.

Eenmaal thuis moet ik direct met mijn neus de boeken in. Er staan 3 eindexamens op de planning. Ik doe mijn examen gespreid, omdat ik zo meer tijd heb voor mijn judo. Ik moet een aantal trainingen afzeggen, want de focus ligt even op mijn examens. Nu zitten de examens erop en heb er wel een goed gevoel over. Mijn trainingen weer opgepakt en we gaan keihard doortrainen in de zomer.

Dit weekend heb ik nog een leuke wedstrijd, de afsluiter van het seizoen. Het is een groot internationaal toernooi in Venray. Na een vrijloting in de 1e ronde versla ik achtereenvolgens een Schotse, een Duitse en een Nederlandse en haal de finale. Alle partijen heb ik voortijdig kunnen beslissen. Allerlei worpen lukken vrij aardig. In de finale tref ik een Duitse…ik voel dat ik sterker ben…en ik scoor een paar bijna en kom op straffen voor te staan maar kom dan ongelukkig in een houdgreep terecht… zonde… Maar ZILVER geeft me toch een goed gevoel… ik voel dat ik stappen heb gemaakt…

Loïs

1 reactie op “Weblog Loïs Pagie”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top