Weblog Maaike Caelers

Na een periode van kerst, oud en nieuw, en sportgala’s is het weer even lekker rustig. Zoals waarschijnlijk vele van jullie niet ontgaan is, heb ik me voor het sportgala afgemeld. Om toch nog even kort duidelijk te maken. De organisatie heb ik dezelfde dag als de nominatie bij bekent werd gemaakt geïnformeerd. Ik vond het niet op zijn plaats om mijn prestaties te vieren na een heel erg vervelend jaar. Toch wil ik de mensen die hier begrip voor hebben erg bedankten!

foto’s by Robby Harts

Na ja ‘life goes on’ en de tijd staat niet stil. Ook ik niet. Over het algemeen gaat het goed en heb ik een diverse stappen ondernomen. Waaronder het zwemmen bij PSV in Eindhoven. Dat is even wennen, 5 uur het bed uit en om 6 uur je als een vis in het water te voelen. Kan je vertellen dat ik me eerder een baksteen voelde die naar de bodem zonk dan die vis. Maar de groep is erg uitdagend en er wordt aan alle kanten geschaafd om me wel een vis te laten voelen. Maar waar twee stappen vooruit gezet worden, wordt tevens ook soms een stap terug geplaatst. Gelukkig is het team om me heen er weer. Die me duidelijk maakte dat als je een beter wil worden je altijd eerst een klein beetje slechter wordt. Oké, ik kan je wel vertellen dat het opschrijven van dit alles, altijd even makkelijk is als het echt tussen je oren prenten. Maar gelukkig breekt er dan weer een nieuwe dag aan met nieuwe kansen en nieuwe prijzen.

Graag was ik weer naar Nieuw-Zeeland gegaan na Kerst om te trainen. Maar ik voelde dat mijn lijf en hoofd er eigenlijk nog niet aan toe waren, hoe graag ik ook wilde. Daarom gekozen om hier in Europa te blijven om waar nodig de ondersteuning van medici makkelijker in te kunnen schakelen. Maar wanneer je 6 jaar lang overal en nergens gezeten hebt moet ik eerlijk zijn dat ik me op het thuishonk ook wel wat onrustig voelde. Vooral toen de ijzel en sneeuw tevoorschijn kwam.

Via via kwam ik in Girona terrecht. Waar het echt heel goed trainen is, maar ik kwam er achter dat niet alleen trainen voor mij op het moment belangrijk is en was na een week weer terug in het koude, natte maar liefdevolle gezellig Nederland.

En eerlijk, ik geniet enorm van de ruimte die er is voor sociaal contact, zoals met Vera.

Kortom Stichting GaanvoorGoud is niet alleen voor ondersteuning in sport maar ook voor Wee-en-Welzijn van haar sporters!

Groet, Maaike

1 reactie op “Weblog Maaike Caelers”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top