“Afgelopen zaterdag was het zover: de skillcompetitie in Enschede. Ik ging erheen zonder grote verwachtingen, vooral omdat ik wist dat mijn vingers geblesseerd waren. Deze specifieke discipline binnen het freerunnen draait veel meer om hangen, zwaaien en klimmen. Daar heb je je vingers nou eenmaal hard voor nodig, veel meer dan bij stijl- of speedwedstrijden.
Met die realisatie in mijn achterhoofd ben ik alsnog trots dat ik een mooie zesde plek heb weten te behalen. Ik voltooide negen van de vijftien challenges. Helaas had ik er tien nodig om door te stromen naar de finale. Toch besloot ik mezelf niet verder te pushen. De kans dat de blessure erger zou worden, was simpelweg te groot. Soms vraagt topsport om het maken van verstandige keuzes, keuzes die op de lange termijn beter voor je zijn dan op korte termijn je trots te laten spreken. Ook dat hoort erbij.
Deze wedstrijd was de laatste van het seizoen. Ik kijk met voldoening terug op hoe ik na mijn enkelblessure alles heb weten te regelen en me heb teruggeknokt. 2025 staat nu voor de deur, en terwijl ik onderweg ben naar Den Haag voor de laatste trainingssessie van dit jaar, besef ik hoe bewogen 2024 eigenlijk is geweest. Blessures, pijntjes, mentale uitdagingen en veel moeilijke keuzes hebben dit jaar anders gemaakt dan normaal.
Toch is het belangrijk om dit jaar goed af te sluiten en achter me te laten. Ik wil graag iedereen bedanken voor de enorme support vanuit Gaan Voor Goud, die het leven als atleet een stuk makkelijker maakt. Zonder jullie steun zou dit allemaal niet mogelijk zijn.
Ik wens jullie allemaal een gezond, gelukkig en sportief 2025 toe! Samen gaan we weer voor goud.”