Weblog Vera kijkt terug en vooruit

Een terugblik op het jaar 2017
2017 begon voor mij niet zo goed. Nadat ik voor mezelf had besloten op weer 100% voor het turnen te gaan na een rustperiode (mentaal en fysiek) van de Olympische Spelen in Rio, kreeg ik opnieuw klachten aan mijn enkel. In februari werd ik voor de 3e keer aan dezelfde enkel geopereerd en daar werd meer “schoongemaakt” dan van te voren gedacht werd, losse botstukjes en een dikke laag littekenweefsel van de vorige operaties werden verwijderd. Het revalideren en opbouwen was zwaar want dat gaat nooit snel genoeg… Toen ik op een punt zat dat ik bijna weer een wedstrijdprogramma had voor het NK, brak ik mijn grote teen tijdens de training op brug. 2e tegenvaller van het jaar en geen NK. Het belangrijkste toernooi, de Universiade, in de zomer kwam gelukkig niet in gevaar. Samen met een team (inclusief mijn zusje) reisde we naar Taipei (Taiwan). Weer een super ervaring en een groot evenement die ik bij mijn lijstje van grote toernooien (EK, WK, World Cup en Olympische Spelen) toe kan voegen. De Universiade is te vergelijken met de Olympische Spelen voor studenten. We leefden net zoals in Rio in een Universiade dorp met een grote eetzaal, een fitness etc. het enige verschil was dat het een meer ontspannen sfeertje was dan de echte Olympische Spelen, ook wel eens fijn haha! Het leuke van zo’n evenement is dat je weer veel nieuwe sporters leert kennen, niet alleen turners/turnsters maar ook sporters in andere takken van sport.
Met het team werden we 5e, een topprestatie en beter dan we hadden verwacht. Individueel plaatste ik mij als 10e voor de meerkampfinale. Dat was de 1e keer dat ik in een meerkampfinale op een groot toernooi mocht turnen. Zo’n finale is toch wel even anders en daarin merkte in dat ik die ervaring nog miste. De finale begon ik niet zo goed, maar gelukkig sloot ik mijn wedstrijd op vloer en sprong goed af en werd ik 15e. Het niveau was WK- waardig en ik neem deze leerpunten weer mee voor de volgende grote toernooien.
Na de wedstrijden was er nog een ruime week tijd voor toeristische activiteiten en lekker vakantie te houden.

Voordat het Universiade avontuur begon, heb ik een moeilijke maar hele belangrijke beslissing genomen. Ik had namelijk al een aantal maanden het gevoel dat ik iets miste in Amsterdam, traininingsmaatjes van mijn leeftijd en van hetzelfde/ hoger niveau bijvoorbeeld. Ik had het gevoel dat ik een nieuwe prikkel nodig had. Dit heb ik inmiddels gevonden in Heerenveen waar ik samen train met mijn Olympische team-maatjes Sanne en Lieke Wevers en Céline van Gerner onder leiding van Vincent Wevers.
Mijn studie heb ik opgepakt in Groningen en ik woon nu in een bejaardentehuis naast Thialf waar ik een grote kamer heb met eigen badkamer en een keukentje.
In november had ik mijn eerste internationale wedstrijd met Vincent in Marseille. Individueel werd ik 5e in de meerkamp en plaatste ik mij voor de brugfinale waar ik ook 5e werd.

Ik ben erg blij dat ik de beslissing heb durven nemen om mijn hele leven als het ware om te gooien door de overstap naar Heerenveen te maken. Ik wil er gewoon alles aan doen om in 2020 weer op de Olympische Spelen te kunnen turnen.
Mijn doelen voor 2018 zijn de EK en de WK. In 2018 zijn de grote toernooien weer in team competitie, dat vind ik het leukst!

Eerst lekker genieten van de kerstdagen en dan kan ik niet wachten tot 2018 gaat beginnen, ik heb er zin in!!!

Liefs Vera

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top